Café Weltschmerz

Als we nu niet mogen vergelijken, wanneer dan wel? – Mordechaï Krispijn

Op 25 september werd de Coronapas ingevoerd. Nu, bijna 10 dagen verder, begint de nieuwe realiteit zichtbaar te worden. Mensen die bewust of onbewust meedoen aan uitsluiting doordat zij de QR code laten scannen en binnen mogen zitten. Droog, warm en comfortabel. Mensen die gaan voor eenheid en verbinding moeten buiten plaats nemen. In de kou en soms ook de regen. Mensen met een QR code mogen naar het theater en de bioskoop. Mensen zonder QR code moeten toezien hoe anderen naar binnen lopen. Ondernemers die controleerden op de verdeeldheidspas moesten afgelopen week een onmenselijk beleid uitvoeren. Ondernemers die niet willen discrimineren worden keihard aangepakt en hun restaurant wordt onder hoge dwangsommen gesloten. We stonden 3 oktober op een bijzondere plek. De Dam van Amsterdam. Als jij je ooit hebt afgevraagd hoe het kon dat zo weinig mensen iets deden in 40-45, toen velen, vooral uit Amsterdam werden afgevoerd. NU WEET JE HET. En ik begrijp het. De situatie is niet 1:1 te vergelijken. Wij, de Joden, werden toen uitgesloten om wie wij waren. Nu worden wij, die niet gevaccineerde uitgesloten om wat wij vinden. Toen was er een buitenlandse bezetter die gewapend het land was binnen gevallen. Nu is het onze eigen overheid. Je mag jezelf de vraag stellen wat erger is. En nee, ik heb het niet over de vervolgingen en de deportaties. Natuurlijk niet. Dat hoeft ook niet. Ik heb het over de uitsluiting van een deel van de samenleving. De verhalen van familieleden die de oorlog overleefden zal ik nooit vergeten. Zo vertelde een van mijn tantes die de oorlog overleefde hoe het begon. Zo werd het op 15 september 1941 Joden verboden om cafés, restaurants, parken en bioskopen in te gaan. Haar vader mocht op een bepaald moment niet meer ondernemen. Dat was verboden. En zo zag hij zich genoodzaakt te gaan handelen in voedselbonnen. En hij werd verraden. Door een landgenoot. 75 jaar lang stonden onze ministers, onze Joodse organisaties en het Koningshuis, op de dam, te verkondigen dat het nooit meer mocht gebeuren, dat we het nooit mochten vergeten. Dus, waar zijn MIJN, WAAR ZIJN ONZE Joodse organisaties als ik we ze nodig hebben? Ze geven niet thuis. Integendeel! Het Nieuw Israëlitisch weekblad, Het Centraal Joods Overleg, Het CIDI, Het Nederlands Auschwitz Comite en het Nationaal Holocaustmuseum geven niet alleen niet thuis, ze vroegen op 19 september jl. een week voor de invoering van deze uitsluitingspas, aan de Tweede Kamer zich uit te spreken tegen iedere vorm van vergelijking met de Holocaust. Maar het ging helemaal niet over de Holocaust. Het ging over de vergelijking met de UITSLUITING van een deel van onze samenleving! Dus Rob Jette, als er iemand hier excuses aan mag bieden, dan bent u dat wel. En als we NU niet mogen vergelijken met wat er toen gebeurde, wanneer dan wel? Afgelopen week zagen we wederom hoe rechters onrecht spraken en meegingen in de sluiting van Waku Waku. Deze ondernemer was bereid om de 1,5 meter aan te houden en had zijn meubilair niet veranderd. Maar die keuze is er niet. Het is meedoen met de QR discriminatie of sluiting. Als je dan ook nog eens beseft dat er geen termijn is gegeven voor deze maatregel (niemand weet wanneer deze termijn eindigt) dan is dat reden voor grote zorgen. Want er zou toch worden gestuurd op IC capaciteit en niet langer op besmettingen (lees: positieve testen). Er liggen minder dan 200 mensen op de IC, het laagste aantal sinds de start van de Corona. Als je zo’n apartheidspas invoert met 200 mensen op de IC, wanneer gaan je deze maatregel dan loslaten? En is het jou ook opgevallen hoeveel steun Waku Waku heeft gekregen vanuit de samenleving? Niemand, op een enkeling na, vindt die QR code een goed idee. En Rutte heeft nog zo gezegd: “Als mensen er klaar mee zijn dan stopt het”. Beste Mark Rutte: Mensen zijn er klaar mee! Dat is dan ook de reden dat ik iedere horecaondernemer uit wil nodigen om op te staan en deze maatregelen aan te vechten dmv een rechtszaak of een andere meer creatieve manier en zo het systeem onder druk te zetten. Kan je je voorstellen hoeveel impact dat heeft als 10, 20 50, 100 horecaondernemers dat zouden doen! En… We hoeven niet alles af te laten hangen van de moed van de horecaondernemers. Wat kunnen wij zelf doen?? Wordt je geweigerd in een restaurant zonder QR code? Blijf dan in liefde en geef aan dat je aangifte gaat doen en melding maakt bij het meldpunt discriminatie. Ook kan je een oordeel vragen aan het College voor de Rechten van de Mens. Met de link hieronder kan je een document downloaden met alle adressen, voorbeeldbrieven en verschillende links. Kan je geen aangifte doen? Doe dan in ieder geval een poging.

(Visited 478 times, 1 visits today)
Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *